Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/12667 K.2011/21932

Zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda; 2001 yılındaki zimmet eylemlerinin görevi ihmal suçunu oluşturacağının kabulü ile bu suçtan mahkümiyetine ve diğer zimmet eylemleri ve görevi kötüye kullanma suçlarından beraetine dair, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.06.2007 gün ve 2005/309 Esas, 2007/211 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan görevi kötüye kullanma suçunun kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 2003 yılından inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeninden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında zimmet suçundan verilen beraet ve görevi ihmal suçundan kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik itirazlara gelince;

Mahkemenin de 2001 yılı için oluşa uygun olarak kabul ettiği üzere, müşteki beyanları, sanığın tevil yollu savunmaları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından kooperatif yönetim kurulu başkanı olan sanığın mali sıkıntı içinde bulunan kooperatifin paralarını yıllar içinde müteaddit defalar avans adı altında uhdesine alıp kişisel işlemlerinde kullandıktan sonra iade etmesi eylemlerinin, kooperatifin evrak ve defterleri bulunamadığı için miktarı kesin olarak saptanamasa bile "zincirleme şekilde kullanma zimmeti" suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin isabetsiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,