Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/14540 K.2011/24530

Zimmet suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Isparta Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.05.2006 gün ve 2006/72 Esas, 2006/152 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Zimmet suçundan mahkümiyetine karar verilen sanık hakkında TCK.nun 53/5. maddesinde yer alan hak yoksunluğuna hükmedilmemesi, ayrıca TCK.nun 247/1-2, 249, 43, 248/2, 62. maddeleri uyarınca bulunan sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olmasına rağmen sanık hakkında 3 yıl 1 ay 2 gün hapis cezasına hükmedilmesi ve eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK.nun 61/4-5 maddelerine göre zincirleme suç arttırımını içeren TCK.nun 43. maddesinin değer azlığı nedeniyle suçun temel şekline nazaran daha az cezayı gerektiren fiile bağlı nitelikli hali düzenleyen aynı Yasanın 249. maddesinden sonra uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmaması nedeniyle tebliğnamede yer alan bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suç zamanının gerekçeli karara yazılmaması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden sanık hakkında hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan söz konusu hak ve

yoksunluklarına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "5237 sayılı TCK.nun 53/3.