Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/5744 K.2011/23809

Göçmen kaçakçılığı ve rüşvet vermek suçlarından sanıklar ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; ...’in atılı suçlardan, ...’ın göçmen kaçakçılığı suçundan mahkümiyetlerine dair, İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.03.2006 gün ve 2006/11 Esas, 2006/56 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların üzerine atılı göçmen kaçakçılığı suçunun 765 sayılı TCK.nun 201/a-2.maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, suç tarihi 22.08.2003 ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında rüşvet vermek suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

765 sayılı TCK.nun nitelikli rüşvet verme suçunu düzenleyen 213/1. maddesi hükmüne göre; rüşvet vaat veya teklif edilmesiyle suçun tamamlandığı, neticesi harekete bitişik suç olduğundan teşebbüse elverişli bulunmadığı, önerinin memur tarafından kabul edilmemesinin suçun oluşumuna engel teşkil etmediği; buna karşılık 5237 sayılı Yasanın 252/1. maddesi rüşvet teklif veya vaat etmeyi suç olmaktan çıkarmamakla birlikte rüşvet konusunda anlaşmaya varmayı veya vermeyi suçun tamamlanması için gerekli saydığından, önceki yasadan farklı olarak bu suça

teşebbüsün olanaklı hale getirildiği; somut olaya gelince Başkomser ...’nın sanıklara suçüstü yapılması için teklifi kabul etmiş görüntüsü verdiği anlaşıldığından, eylemin rüşvet vermeye teşebbüs suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,