Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/8695 K.2011/24137

Rüşvet verme suçundan sanık ...’in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2006 gün ve 2000/182 Esas, 2004/492 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

765 sayılı TCK.nun nitelikli rüşvet verme suçunu düzenleyen 213/1. maddesi hükmüne göre; rüşvet vaat veya teklif edilmesiyle suçun tamamlandığı, neticesi harekete bitişik suç olduğundan teşebbüse elverişli bulunmadığı, önerinin memur tarafından kabul edilmemesinin suçun oluşumuna engel teşkil etmediği; buna karşılık 5237 sayılı Yasanın 252/1. maddesi rüşvet teklif veya vaat etmeyi suç olmaktan çıkarmamakla birlikte rüşvet konusunda anlaşmaya varmayı veya vermeyi suçun tamamlanması için gerekli saydığından, önceki yasadan farklı olarak bu suça teşebbüsün olanaklı hale getirildiği;

somut olaya gelince Jandarma Karakol Komutanı ... ’in sanığa suçüstü yapılması için teklifi kabul etmiş görüntüsü verdiği anlaşıldığından, eylemin rüşvet vermeye teşebbüs suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,