Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/9045 K.2011/25408

Rüşvet vermek suçundan sanık ...’nin yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan beraetine dair, İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2005 gün ve 2005/139 Esas, 2005/330 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Rüşvet suçunun niteliğine nazaran sanık hakkında açılan kamu davasına müşteki ...'ın katılma hakkı olmadığından ve usulsüz olarak verilen katılma kararının da müşteki lehine hükmü temyize hak ve yetki sağlamayacağından, vekilinin vaki temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin O Yer C.Savcısının temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Oluşa göre sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nun 213/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, suçun öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 102/4. maddesinde belirlenen beş yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, en son zamanaşımını kesen işlem olan sorgusunun yapıldığı 02.12.2005 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.