Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2008/13015 K.2012/5591

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın rüşveti tanımlayan 252/3. maddesinde “rüşvet, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır” denilerek sadece nitelikli rüşvete yer verilmesi,

kamu görevlisinin yapması gereken işi yapması ya da yapmaması gereken işi yapmaması için yarar sağlanmasının veya kişilerin bu şekildeki iş için kamu görevlisine çıkar temin etmelerinin rüşvet tanımından çıkarılması ve sanığın işlediği ileri sürülen hırsızlık suçu nedeniyle hakkında işlem yapmak isteyen müşteki kolluk görevlisine rüşvet teklif ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; “kamu yararına tahsis edilen eşya hakkında hırsızlık suçundan Hınıs Asliye Ceza Mahkemesine açıldığı anlaşılan ve hazırlık aşamasında C.Savcısı tarafından incelenerek derdest olduğu belirtilen 2006/320 Esas sayılı davanın sonucunun ne olduğu araştırılarak,

karar verilmiş ise karar örneğinin onaylı sureti, verilmemiş ise soruşturma ve kovuşturma aşamasına dair evrakların onaylı sureti dosya arasına konulmak suretiyle sanığın rüşvet önerisini haklı bir hususun sağlanması için yapıp yapmadığının denetime olanak verecek şekilde kesin olarak saptanması ile müştekinin sözkonusu soruşturmayı yapma hususunda yetkisi bulunup bulunmadığı hususu da araştırıldıktan sonra suç niteliğinin tayin ve takdiri yerine noksan araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, bu hakları ve yetkileri kullanmaktan yoksunluğun da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Sanığın teklif edip müştekinin kabul etmediği rüşvet teklifine konu 300 TL’nin 5237 sayılı TCK’nın 55/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği halde aynı Kanunun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine hükmedilmesi,