Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2008/13472 K.2011/1962

Ruh sağlığını bozacak biçimde çocuğun cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2007 gün ve 2006/280 Esas, 2007/174 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nun 236/3. maddesinin buyurucu hükmüne rağmen yaşı küçük mağdurenin tanık olarak dinlenmesi sırasında, psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişinin bulundurulmaması inceleme aşamasında mağdurenin reşit olması, mevcut kanıt durumu ve CMK.nun 236/2. maddesi hükmü nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Cinsel istismar eylemi neticesinde mağdurun 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesi anlamında ruh veya beden sağlığının bozulup bozulmadığının Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddelerine göre teşekkül etmiş ilgili İhtisas Kurulundan alınacak raporla saptanması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Onbeş yaşından küçük mağdureye karşı üvey babası olan sanık tarafından tehdit kullanılarak müteselsilen işlendiği kabul edilen ruh sağlığını bozacak biçimde çocuğun basit cinsel istismarı suçunun temas ettiği TCK.nun 103/1, 103/3, 103/4, 103/6 ve 43. maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması suretiyle cezasının belirlenmesi yerine, TCK.nun 61/5. maddesindeki sıralamaya aykırı olarak 43. maddesinin 103/3, 103/4 ve 103/6. maddelerden önce uygulanması suretiyle noksan ceza tayini,