Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2008/16247 K.2011/3619

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.07.2006 gün ve 2004/200 Esas, 2006/341 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükümde sonuç olarak 3 yıl 2 ay 26 gün hapis cezası verilmesi gerekirken noksan ceza tayin edilerek 3 yıl 1 ay 23 gün hapis cezasına hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan ırza geçme suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan mahkümiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Suç tarihine nazaran 5395 sayılı Yasanın 24. maddesi uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulmaması ve aynı Yasanın 23. maddesi ile ayrıca hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,