Sanık ...'ün zincirleme biçimde basit
zimmet suçundan, sanık ...'ın zimmete iştirak
ve görevi kötüye kullanma eylemlerinin görevi
ihmal niteliğinde kabulüyle suç mahkümiyetlerine
dair hükümler
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanıklar ... ve ...’ın vekaletli vekili olan Av. ...’nın sanık ...’ın vekili olduğuna veya Baro tarafından müdafii olarak atandığına dair dosyada bilgi ve belge bulunmadığı halde ve de yasal süreden sonra sanık ... hakkında kurulan hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından usulüne uygun müdafiisi olmadığı bu sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;
Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak, delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,
Sanık ... hakkında görevi ihmal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Sanığa isnat edilen ve 765 sayılı TCK'nın 230/1. maddesinde düzenlenen görevi ihmal suçuna öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen beş yıllık asli ve yedi yıl altı aylık ilave dava zamanaşımına tabi bulunduğu, 2000 yılı Ekim ayı olan suç tarihinden itibaren inceleme gününe kadar yedi yıl altı aylık sürenin dolduğu, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği ve sanık müdafiin temyiz itirazlarının bu itibarla yerinde olduğu anlaşıldığından,
5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı sebebiyle ile DÜŞÜRÜLMESİNE, 07/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.