Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2008/4346 K.2011/2160

Zimmet suçundan sanıklar ... ve ...’nin bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.07.2006 gün ve 2005/254 Esas, 2006/484 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından;

hapis cezasına mahkümiyetin kanuni sonucu olarak TCK.nun 53/1-c maddesindeki haklardan da yoksun bırakılmaları gerektiğinin gözetilmemesi ise, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 28.04.2009 gün 2008/5-202 Esas, 2009/102 sayılı kararında da belirtildiği üzere TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerinin mahkümiyetin yasal sonucu olması nedeniyle kazanılmış hakka konu olamayacağı, kararda uygulanmamış olması yalnız başına bozma nedeni teşkil etmeyeceğinden ve infaz sırasında nazara alınması mümkün görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.