KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2009/200 E., 2010/409 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2010
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Tehdit ve sarkıntılık suçlarından sanık ... ile tehdit suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’in sarkıntılık suçundan beraetine, her iki sanığın atılı tehdit suçlarından mahkümiyetlerine dair, ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 11.04.2007 gün ve 2005/17 Esas, 2007/222 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... ve katılan sanık ... müdafiileri ile katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Müştekinin özde değişmeyen istikrarlı anlatımları, tanık beyanları, sanığın tevilli ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre sanık ...’in üzerine atılı sarkıntılık suçunu işlediği sabit olduğu halde yazılı gerekçelerle beraet karar verilmesi,
Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Lehe kabul edilen 765 sayılı Kanuna göre temel ceza belirlendiği halde sonraki uygulamalarda 5237 sayılı TCK. hükümleri tatbik edilerek karma uygulama yapılması,
Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilememesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2009/200, K. 2010/409, 26 Ocak 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama