Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2009/5475 K.2010/7739

Sarkıntılık, tehdit ve sövme suçlarından sanık ... ve ...’nun yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ... hakkında atılı sarkıntılık suçundan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23/1. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...’ın atılı sarkıntılık eyleminin cinsel taciz suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine, diğer suçlardan beraetine dair, ...

Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.02.2006 gün ve 2005/358 Esas, 2006/17 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesinden görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle incelendi.

Sanık ... hakkında sarkıntılık suçundan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23/1. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle CMK.nun 264. maddesi hükmü de gözetilerek katılan vekilinin temyiz dilekçesinin itiraz olarak değerlendirilip ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2006 gün ve 2006/50 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiğinin, bu nedenle temyiz kapsamında bulunmadığının anlaşılmasına ve 21.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3/B maddesi ile değişik CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca 2.000 TL.ye kadar olan mahkümiyete dair kararların kesin nitelikte olduğu,

bu durumda sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 105/1. maddesine göre tayin olunan 600 TL. den ibaret cezanın tür ve miktarına göre kesin nitelikte bulunmasına göre katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddiyle incelemenin sanık ... hakkında tehdit ve sövme suçlarından verilen beraet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanığa isnat olunan suçların tabi olduğu yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu,