Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2009/5728 K.2012/8213

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında kurulan mahkümiyet hükmünün temyiz incelenmesinde;

... S.S. ...

Nolu Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi Yönetim Kurulu başkan ve üyeleri olan sanıkların, ... ..., ... ... ve ... ... adlı nakliyecilerin kooperatif adına kestikleri fatura bedellerinin kooperatif defterlerine fazla kaydedilmesi nedeni ile oluşan aradaki fark 1.238 TL’nin dönemin yönetim kurulu üyeleri ..., ..., ... ... mal edindikleri, ... ve ...'un görev tarihleri itibarıyla 1.186 TL’lık kısmından diğer sanıklarla birlikte sorumlu olduğu kabul edilerek basit zimmet suçundan mahkümiyetlerine karar verilmiş ise de;

sanıklar savunmalarında kooperatifin defter ve belgelerinin muhasebeci tarafından tutulduğunu, zimmete konu olayın hesap hatasından kaynaklanabileceğini, suçlamaları kabul etmediklerini beyan etmeleri, ...'in kasa anahtarının başkan ...'da bulunduğunu, fatura bedellerinin başkan tarafından ödendiğini bildirmesi, ...'ın kontrolöre verdiği 07/07/2004 tarihli ifadesinde kasa sorumlusunun kendisi olduğunu beyan etmesi, ayrıca ...

Mobilya'dan kooperatife alınan koltuk takımları için ödenen 1.770 TL’nın faturası geç düzenlendiği için kayıtlara intikal etmediğini belirtilerek duruşma sırasında ibraz ettiği fatura da nazara alınarak, ...

Mobilya yetkilisinin tanıklığına müracaat edilerek fatura içeriğinin doğru olup olmadığı, kooperatife hangi tarihte kolluk takımı alındığı, fatura tarihinin gerçeğe uygun olup olmadığı konularının açıklattırılması, ön muhasebe işlemlerini yapan kooperatif çalışanının tanık olarak beyanının alınıp suça konu fatura miktarlarının kayıtlara neden daha fazla miktarda kaydedildiği hususlarının sorulmasından sonra kooperatife ait defter, kayıt belgeler kül halinde dava dosyasıyla birlikte konunun uzmanı Emekli Sayıştay Uzman Denetçilerinden oluşan bilirkişiler kuruluna tevdii edilerek;

iddia, savunma ve tüm kanıtlar birlikle değerlendirilip kooperatifin suç tarihleri arasındaki tüm gelir ve giderlerinin ne kadar olduğunun belirlenip karşılaştırılması, buna göre her bir sanığın sorumluluğunun saptanması, zimmetlerinde kooperatif parası bulunup bulunmadığı, varsa miktarının ne olduğu hususlarında rapor alınması,

ibraz edilen 31/12/2004 tarihli tahsil fişinden sanık ...'ın kontrolör tarafından tespit edilen 1.195 TL’yı kooperatif hesabına ödediğinin anlaşılmasına göre, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Kontrolörü tarafından düzenlenen inceleme raporunda üç adet fatura bedellerinin toplam 1.195 TL. fazla kaydedilmiş olduğu tespit edildiği halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu fatura bedellerinin toplam 1.238 TL. fazla kaydedildiğinin tespit edilmesi gözetilerek, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

765 sayılı TCK’nın 202/1-2. maddesinde öngörülen zimmet suçunun alt sınırı itibarıyla beş yıldan fazla hapis cezası gerektirmesi karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 150/3, 188/1 ve 289/1-e. maddelerine aykırı olarak sanıklardan ..., ..., ... ve ... müdafiin yokluğunda hüküm kurulması suretiyle adı geçen sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,

Kabule göre de;

Zimmet eyleminin bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda işlendiği kabul edildiği halde, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

Mahkemece zimmet miktarı olarak kabul edilen tutarın suç tarihi itibarı ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin pek hafif ve az olduğu dikkate alınıp sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 249/1 ve 765 sayılı TCK'nın 219/3. maddeleri uygulanarak tayin edilen cezasından indirim yapılması ve sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi.

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,