KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2009/6851 E., 2012/7831 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Rüşvet vermeye teşebbüs
- Hüküm
- Kamu görevlisine hakaret suçundan mahkümiyet
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suç tarihinde sanığın arkadaşı ile birlikte arkadaşının kullanmış olduğu araç ile seyahat ettikleri sırada yol üzerinde mola verdikleri, bu sırada olay yeri çevresinde devriye görevini yerine getiren Jandarma Trafik Timinde görevli müşteki ve yanındaki diğer görevlilerin sanık ve arkadaşının içinde bulunduğu aracın yanına geldikleri, yapılan alkol kontrolünde araç şoförünün 193 promil alkollü olduğunun tespiti üzerine hakkında alkollü araç kullanmaktan işlem yapılacağı sırada, araçta oturan sanığın araçtan inip müştekinin yanına gelerek iki adet 10 TL'yi müştekiye uzatarak “alın bu parayı çorba için, sizde yolunuzu bulun,
işlem yapmaya gerek yok” diyerek parayı müştekinin cebine koyması üzerine teklifin kabul edilmeyerek tutanak tutulması şeklinde sübut bulan olayda, sanığın, alkollü araç kullanması nedeniyle arkadaşı hakkında işlem yapmak isteyen müştekiden işlem yapmaması isteyerek görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması amacıyla menfaat teminin etmeye çalıştığı, bu haliyle sanığın eyleminin rüşvet vermeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Sanık hakkında bir gün karşılığı adli para cezasının miktarı belirlenirken aylık ortalama 400,00 TL gelire sahip olan sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle günlüğü 30 TL’den belirlenmek suretiyle fazla para cezası tayini,
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarının, hapis cezasına mahkümiyetin kanuni sonucu olduğu ve sanık hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmedildiği gözetilmeden anılan maddenin uygulanmasına karar verilerek, TCK'nın 53/4 maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2009/6851, K. 2012/7831, 4 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama