Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2009/9224 K.2010/2081

Basit cinsel saldırı ve hakaret suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki ve hakaret suçlarından mahkümiyetine dair, Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.02.2008 gün ve 2006/211 Esas,

2008/38 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı suçların takibinin şikayete bağlı olduğu ve 5560 sayılı yasa ile değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, atılı suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce işlendiği,

5237 sayılı Yasanın 7/2. maddesi de nazara alındığında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği, ifade tarihinde reşit olmayan mağdurenin uzlaşma isteğinin bulunmamasının CMK.nun 253/4. maddesi nazara alınarak geçerli bir uzlaşma iradesi olarak kabul edilemeyeceği, öncelikle CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre usulüne uygun olarak sonradan reşit olan mağdure ve sanığa uzlaşma teklifinde bulunulması,

sonuçsuz kalması halinde yargılamanın sürdürülerek hükümden önce 19.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 23 ve 08.02.2008 tarihli, 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında; koşulların varlığı halinde hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemece karar yerinde tartışılmaması,