Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/11015 K.2012/12471

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi. Yargıtay CGK'nın 07/11/2006 gün ve 2006/213-229 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere.

CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 26/03/2008 tarihli kararda yasa yolu merciin gösterilmediği ve yasa yoluna başvuru başlangıcı süresinin yanlış anlamalara sebebiyet verecek şekilde “kararın tefhimi veya tebliğinden itibaren” denilerek anılan hükümlere aykırı davranıldığı,

bu itibarla sanıklar ... ve ... müdafiilerin 03/04/2008 tarihli temyiz istemlerinin de süresinde olduğunun kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü: 765 sayılı TCK'nın 179/3. maddesine göre artırım yapılırken artırım oranı hükümde belirtilmemişse de artırımın alt sınır olan 1/3 üzerinden yapıldığının anlaşılması karşısında bu husus mahallinde ilavesi mümkün yazım noksanlığı olarak kabul edilmiştir.

Sanıkların hürriyeti tahdit suçunu maddi çıkar sağlamak amacıyla işledikleri kabul edilmesine rağmen temel cezanın 765 sayılı TCK'nın 179/2 maddesi yerine suçun niteliksiz halini düzenleyen 179/1 maddesine göre belirlenerek daha az cezaya hükmolunması ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/09/2011 günlü 2011/5-104 Esas,

2011/183 sayılı Kararında belirtildiği üzere yağma suçu ile ilgili olarak TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmaması kazanılmış hak niteliğinde olup aleyhe bozma yasağına konu olacağından polis memuru olan sanıklar ... ve ...'ın suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Sanıklar hakkında mahkümiyetin sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden de hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiği gözetilmeden sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili olarak şartla tahliye tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümlerin çıkarılarak bunların yerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet,