Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/11628 K.2012/103

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın görevi ihmal olarak kabul edilen suçu yönünden yasada öngörülen cezanın tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, benimsenen suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanığın üzerine atılı zimmet suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

765 sayılı TCK.nun 202/1. maddesine göre para cezası tayin edilirken maddede yer alan "bir misli" ibaresinin, zimmete konu miktarın kendisi olması gerektiği ve söz konusu zimmet miktarı teselsül etmeyeceğinden TCK.nun 80. maddesi ile artırıma tabi tutulamayacağı, 21/08/2007 tarihli iddianameye konu toplam 311 TL.nin ödenmemesi nedeniyle TCK.nun 202/3. maddesinin ve lehe yasa karşılaştırılmasında 5237 sayılı TCK.nun 248/2. maddesinin uygulanamayacağı,

zimmete konu miktarın paranın satın alma gücü ve suç tarihindeki ekonomik koşullara göre pek hafif olduğu ve hükmolunan cezadan 765 sayılı TCK.nun 219/3. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılmasının zorunlu olduğu hususları nazara alınarak.

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,