Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/11647 K.2012/11981

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/09/2012 tarihli, 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararına göre 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin; sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından, 6352 sayılı Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede; ...

Devlet Hastanesinde ortopedi uzmanı olarak görev yapan sanığın, attan düşme sonucu ayağı kırılan ve tedavi için aynı hastaneye getirilen katılan ...'ı ameliyat etmeye karar verdikten sonra, özel muayenehanesine katılanın yakınlarının gelmesini isteyerek,

ayrıca aynı hastanede çalışan ve katılanın yakını olan ... ve ... aracılığıyla para talebinde bulunduğu ve bu şekilde, görevinin gereklerine uygun davranmak için kendisine çıkar sağlamaya teşebbüs ettiği, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 257/3'deki görevi kötüye kullanma suçu kapsamında kaldığı gözetilmeksizin yetersiz gerekçeyle sanığın beraetine karar verilmesi,

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunla, TCK'nın 257/1. maddesindeki ceza miktarının indirilmesine rağmen, bu fıkraya atıfta bulunan ve sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen 3. fıkrada, aynı Kanunla yapılan değişiklik sonucu öngörülen yaptırımın aleyhe sonuç doğurması,

yine hükümden sonra 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/5-b maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 257/3. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması ve aynı Yasanın 87. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın rüşvet suçunu düzenleyen 252. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, bu eylemin TCK'nın 252. maddesi kapsamında rüşvet almaya teşebbüs suçunu oluşturması,