Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/4909 K.2010/6824

Bir kimsenin fuhuş yapmasına aracılık etmek suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.07.2008 gün ve 2007/419 Esas 2008/392 Karar sayılı mahkümiyet hükmü ile aynı sayılı 04.03.2009 günlü temyiz isteminin reddine dair ek kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, temyiz edilen her iki kararda ise başvuru şekli gösterilmeyerek usul hükümlerine aykırı davranıldığı, bu itibarla sanığın 22.09.2008 tarihinde tebliğ olunan hükme yönelik 23.02.2009 günlü temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüyle birlikte dosyada bulunan 17.03.2009 günlü dilekçenin süresinde olması itibariyle temyizin reddine ilişkin 04.03.2009 günlü ek karar kaldırılarak işin esasının incelemesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; UYAP’tan nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1 maddesinin a-b-d-e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar ve (c) fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine kadar hükmedilebileceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak,