Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/4921 K.2010/4692

Çocuğun cinsel istismarı suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2009 gün ve 2007/347 Esas, 2009/160 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ile müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi,

5237 sayılı TCK.nun 103/1-a maddesinde mefruz cebirin unsur olarak yer almasına ve 103/4. maddesinin ise yalnızca maddi cebiri ifade etmesine göre; olayda maddi cebir ve tehdidin nelerden ibaret olduğu karar yerinde her mağdure için ayrı ayrı tartışılıp gösterilmeden TCK.nun 103/4. maddesinin uygulanması,

Kabule göre de;

Yargıtay CGK.nun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas 2007/240 sayılı kararında belirtildiği üzere sanığın zincirleme biçimde kasten işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun neticesi sonucu gerçekleşen ve sorumluluğu için en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gereken TCK.nun 103. maddesinin 6. fıkrasındaki suçun ağırlaşmış halinin teselsül edemeyeceği, zincirleme biçimde gerçekleşen eylemlerin 103/6. maddeden öncekilerin olması nedeniyle TCK.nun 43. maddesi uyarınca yapılacak artırmanın 103/6. madde ile tayin edilen ceza üzerinden değil,

bu maddenin tatbikinden önce bulunan ceza miktarı üzerinden yapılması ve 103/6. maddeyle belirlenen cezaya eklenmesi ile 43. maddenin 61/5. maddesi uyarınca nitelikli hallerden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,