Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/5770 K.2010/6961

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.11.2009 gün ve 2009/232 Esas, 2009/487 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından 04.06.2010 tarihli tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

18 yaşını bitirmeyen sanık hakkındaki yargılama sırasında 10.08.2009 ve 14.10.2009 günlü oturumların gizli yerine açık yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 103/1-a maddesinde mefruz cebirin suçun unsuru olarak düzenlendiği, aynı Kanunun 103/4. maddesinde ise eylemin 103/1-a madde kapsamında bulunan mağdurlara karşı ayrıca cebir veya tehditle işlenmesinin artırım nedeni olduğu vurgulandığı, dava konusu olayda, sanığın mağdura cebir ve tehdit kullandığına dair bir kanıtın mevcut olmadığı ve mağdurun yaşı sebebiyle eyleme mukavemet edememe halinin 103/4. maddesinde uygulama nedeni olarak yer almadığı gözetilmeden bu maddenin tatbiki suretiyle sanığa fazla ceza tayini,