Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/7 K.2010/1653

Zimmet ve denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olmak suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’nün bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.02.2006 gün ve 2005/346 Esas, 2006/61 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ve ek tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar haklarında verilen 18.07.2003 gün ve 2002/345 Esas, 2003/208 Karar sayılı ilk hükmün, sanık ... tarafından temyiz edilmemişse de sanığın ek savunmasının alındığı sırada belirttiği adresine karar tebliğin yapılmaması nedeniyle kesinleşmediği ve 21.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3/B maddesi ile değişik CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca 2.000 TL.ye kadar olan mahkümiyete dair kararların kesin nitelikte olduğu,

bu durumda sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 251/2 ve 62. maddelerine göre tayin olunan 300 TL.den ibaret cezanın tür ve miktarına göre kesin nitelikte bulunmasına göre müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar hakkında zimmet suçlarından kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesine göre tayin olunan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde 53/1. maddesindeki haklardan hapis süresince yasaklılığına hükmedilmesi,