Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/8620 K.2012/12143

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dilekçe içeriğine göre O Yer C.Savcısının temyizinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olduğu anlaşılmış, ... Esnaf ve Sanatkarlar Kredi ve Kefalet Kooperatifinde muhasebeci olan sanık ...'in, kooperatif üyelerinin borçlarını tahsile yetkili olduğundan tebliğnamedeki çek almaya yetkili olup olmadığı yönünde araştırma yapılması konusunda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'ın aynı zamanda kooperatifin başkanı olan sanık ...'in şahsi işlerinin muhasebeciliğini yaptığı, kooperatifin üyesi olan ...’ın 23/01/2003 tarihli kredi taksidine mahsuben, 31/06/2003 tarihli 1.700 TL tutarındaki ciro edilerek kendisine tarihsiz bir tutanakla teslim edilen çeki, kayıtlara işlemeden sanık ...'in ... firmasına olan borcuna mahsuben verip, 10/11/2003 tarihinde ise ...'ın kredi taksidini yeni ödemiş gibi kayıtlara işlediği ancak sanık ...'in şahsi işlerine ilişkin olarak tuttuğu defterde ise ... firmasına olan borcun 1.500 TL'sinin 30/06/2003 tarihinde ödendiği,

30/08/2003'de 1.500 TL, 30/09/2003'de ise 2.000 TL çek ile ödendiğinin kaydedildiği, 1.700 TL'lik çek ile ... firmasına yapılan ödemenin şahsi kayıtlara işlenmediği anlaşıldığından; sanık ...'in ... firmasına olan şahsi borçları ile ilgili olarak 2003 yılında yapılan ödemelere ilişkin kayıtların adı geçen firmadan getirtilip, gerektiğinde bu firmanın yetkilisinin tanık sıfatıyla ifadesine başvurularak sanık ...'ın tuttuğu kayıtlar ile firmanın kayıtları incelenip, sanıkların da yapılan ödemeler konusunda ayrıntılı ifadelerine başvurularak,

kooperatifin parası olan 1.700 TL çek bedelinin 132 gün amacı dışında kullanılmasını, sanıkların iştirak halinde işleyip işlemediklerinin tespit edilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre bir karara varılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; Sanıkların kooperatifin parası olan 1.700 TL çek bedelini 132 gün amacı dışında kullandıktan sonra kayıtlara işlemeleri eyleminin kullanma zimmeti suçunu oluşturup, bu paranın neması olan 311,66 TL'yi ödememeleri nedeniyle de etkin pişmanlıktan yararlanamayacaklarının düşünülmemesi, 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleri ile birlikte denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

CMK'nın 2/e, 158/1 ve 160. maddelerine ve Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17/06/2006 gün 2006/5-165-213 sayılı Kararına göre soruşturmanın, “kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi” ifade ettiği ve soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığı veya kolluk makamlarınca suçun işlendiğinin öğrenilmesiyle başlayacağından, sanık hakkında oluşturulan idari soruşturma raporu ve eklerinin Sanayi ve Ticaret Bakanlığının 10/10/2006 tarihli suç duyuru yazısı ekinde 17/10/2006 günü Ankara C.Başsavcılığına gönderilmesiyle soruşturmanın başlamış sayılacağı,

kabul olunan basit zimmet suçuna göre zimmet miktarının sanıklarca 10/11/2003 tarihinde soruşturma başlamadan ödendiği ve cezalarından 5237 sayılı TCK'nın 248/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması gerektiği halde aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

Sanık ... hakkında iddianamede de kullanma zimmeti suçundan dava açılıp sevk maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 247/3 maddesi olarak yazılması ve Cumhuriyet Savcısı esas hakkındaki mütalasında da beraet kararı verilmesini talep ettiği halde bu sanık hakkında ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 247/1. maddesi ile hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Sanıkların zimmetine geçirdiği kabul edilen 1.700,00 TL'nin suç tarihi itibari ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin 765 sayılı TCK'nın 219/3. maddesi uyarınca hafif, 5237 sayılı TCK'nın 249. maddesine göre ise az olduğu da dikkate alınıp sanıklar hakkında 765 sayılı TCK'nın 219/3 ve 5237 sayılı TCK'nın 249. maddelerinin uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık ... hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Suç tarihinin 30/06/2003-10/11/2003 olmasına rağmen karar başlığında 1993-1994-1995 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Yasanın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,