Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/8898 K.2012/12996

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Gaziantep E Tipi Kapalı-Açık Ceza ve İnfaz Kurumunda infaz koruma memuru ve hizmetli olarak görev yapan ve Adli Yargı Adalet Komisyonunca emanet para sorumlusu olarak görevlendirilen sanıkların, emanet para hesabına ait kasa ve bankada bulunması gereken 81.356,52 TL, hükümlü ve tutukluların emanet para hesaplarında bulunan paralarına istinaden yaptıkları alış-veriş tutarlarının kayıtlardan düşüldüğü halde iş yurtları hesabına ödenmeyen 37.413,05 TL, bazı hükümlü ve tutukluların ihtiyaç istem fişleriyle yaptıkları alış veriş tutarları olduğundan fazla gösterilerek 3.000 TL,

emanet kasasında bulunan altınları sahteleriyle değiştirmek suretiyle 9.684 TL olmak üzere toplam 131.453,57 TL'yi zimmetlerine geçirdikleri anlaşılmakla yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanıkların sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,