KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2011/11549 E., 2012/13534 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Rüşvet almaya teşebbüs
- Hüküm
- Mahkümiyet
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hükümden sonra 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 87. maddesi ile değişik TCK'nın 252. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 27/09/2011 gün ve 2011/3-167-194 E.-K. sayılı kararında da açıklandığı üzere; sanığın mahkümiyetiyle sonuçlanan ceza davasında katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinde, vekil duruşmalara katılmasa dahi karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi zorunlu olup, vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Akdeniz Edaş Dağıtım A.Ş.'nin Serik İşletme Şefliğine bağlı taşeron Öz-Kal Elektrik İnş. Taah. Tic. Ltd. Şirketinde endeks okuma ve fatura bildirimi bırakma işini yapan sanığın, ceza kanunu tatbikinde kamu görevlisi sayılmadığı gibi özel kanunlarda da kamu görevlisi sayıldıklarına veya bu yükümlülük ve sorumlulukları bakımından kamu görevlisi gibi cezalandırılacaklarına dair hüküm bulunmadığı, bu itibarla rüşvet almaya teşebbüs suçunun faili olamayacağı, sanığın, katılan ...'dan, sayaçta herhangi bir arıza bulunmamasına rağmen, sayacın arızalı olduğunu söyleyerek, bu hususta ceza yazılmasını önlemek için para istemesi şeklindeki eyleminin dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2011/11549, K. 2012/13534, 25 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama