Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/11562 K.2011/25812

Zimmet, görevi kötüye kullanma, görevi ihmal ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa muhalefet suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın yapılan yargılanmaları sonunda; zimmet suçundan ... ve ...'ın görevi ihmal suçundan ..., ..., ..., ... ve ...'in mahkümiyetlerine dair, Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.12.2009 gün ve 2007/138 Esas, 2009/395 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İddianame içeriğine göre sanık ... hakkında Kooperatifler Kanununa muhalefet ve görevi kötüye kullanma ile sanık ... hakkında görevi ihmal suçundan da kamu davası açıldığı halde bu suçlar ile ilgili hüküm kurulmaması, mahkemece bu suçlar ile ilgili zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün olup, karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve arkadaşları hakkında 1999-2003 tarihlerinde gerçekleştirdikleri iddia olunan zimmet, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa muhalefet eylemleri nedeniyle Düzce Ağır Ceza Mahkemesine dava açıldığı ve mahkemece 20.04.2006 gün ve 2004/245 Esas, 2006/94 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında beraet kararı verildiği, bu kararın temyizi üzerine Dairemizin 25.06.2010 gün ve 2008/2501 Esas, 2010/5706 Karar no ile Tarım ve Köy İşleri Bakanlığının katılan olarak kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verildiğinden sair hususların incelenmeksizin bozulmasına karar verildiği,

bu dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporunda kooperatif yöneticilerinin 2002-2003 yılı sorumluluk döneminde herhangi bir olumsuzluklarının olmadığının belirtilmesine rağmen, yargılamaya konu davada, hükme esas alınan raporda ise aynı suç tarihleri arasında sanıkların zimmetinin bulunduğunun mütala edilmesi nedeniyle her iki rapor arasında açık çelişki bulunması karşısında, Düzce Ağır Ceza Mahkemesinin söz konusu dava dosyasının akıbetinin araştırılarak her iki dava dosyası arasında hukuki

ve fiili bağlantı bulunduğundan birleştirme kararı verilmesi, şayet söz konusu mahkemenin kararı kesinleşmiş ise onaylı bir suretinin getirtilmesinden sonra, her türlü duraksama ve kuşkunun ortadan kaldırılmasına yönelik olarak oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulundan sanıkların uhdelerinde kooperatif parası bulunup bulunmadığı varsa bunlardan hangi sanık ya da sanıkların ne oranda sorumlu bulunduklarına dair rapor alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden karar verilmesi,

Kabule göre de;

Dosyadaki 28.11.2005 tarihli ödeme belgesine göre sanık ...'nın zimmet tutarını ödediğinin anlaşılmasına rağmen hakkında 5237 sayılı TCK.nun 248. maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar ... ve ... hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCY.nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCY.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,