Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/12370 K.2013/5

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2012 tarih ve 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçunu kapsadığı anlaşıldığından, anılan Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın sabıkasına esas Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/10/2002 tarih ve 423 Esas, 597 sayılı Kararına konu mahkümiyetinin kesinleştiği 14/10/2002 tarihinden itibaren 5 yıllık süre içinde üzerine atılı suçu işlediği halde hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinde hırsızlık eylemi sırasında suçüstü yakalanan sanığın, aleyhine işlem yapılmasını engellemek için müşteki polis memurlarına kimliğini verirken “onun içinde 200-300 TL para var, onu alın beni bırakın, diğer arkadaşlarınıza da veririm” diyerek rüşvet vermeye teşebbüs ettiği subut bulan olayda, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine infaz süresince yoksun bırakılma kararı verilmesi,

Adli emanette muhafaza edilen rüşvet teklifine konu paranın, suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaat niteliğinde olması nedeniyle TCK'nın 55/1. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden aynı Kanunun 54. maddesi uyarınca müsaderesine hükmedilmesi,

.../...

-2-

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki TCK'nın 53/1-2-3 ve 54. maddelerin uygulanmasına ilişkin bentlerin hüküm fıkrasından çıkartılıp "5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine,

...