Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/12376 K.2013/323

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 tarih ve 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçunu kapsadığı anlaşıldığından, anılan Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede; Sanığın 765 sayılı TCK'nın 219/son maddesi gereğince memuriyetten müebbeten mahrumiyetine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

765 sayılı TCK'nın nitelikli rüşvet verme suçunu düzenleyen 213/1. maddesine göre; rüşvet vaat veya teklif edilmesiyle suçun tamamlandığı, neticesi harekete bitişik suç olduğundan teşebbüse elverişli bulunmadığı, önerinin memur tarafından kabul edilmemesinin suçun oluşumuna engel teşkil etmediği, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın rüşveti tanımlayan 252/3. maddesinde “rüşvet, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır” denilerek sadece nitelikli rüşvete yer verildiği,

kamu görevlisinin yapması gereken bir işi yapması ya da yapmaması gereken işi yapmaması için yarar sağlanmasının rüşvet suçu kapsamından çıkarıldığı ve 5237 sayılı Yasanın 252/1. maddesi rüşvet teklif veya vaat etmeyi suç olmaktan çıkarmamakla birlikte rüşvet konusunda anlaşmaya varmayı veya vermeyi suçun tamamlanması için gerekli saydığından, önceki Yasadan farklı olarak bu suça teşebbüsün olanaklı hale getirildiği, haklı hususun temini için rüşvet önerilmesi halinde ise, kamu görevlisinin şeref ve saygınlığına saldırı niteliğinde, aynı Yasanın 125/3. maddesinde düzenlenen kamu görevlisine hakaret suçunu oluşturabileceği;

somut davada, fuhuş için kadın pazarlama suçundan aranan Alex takma isimli şahsın, yakalanan yabancı uyruklu kadınların serbest bırakılması için, görevli polis memurlarına rüşvet olarak 1400 TL'yi sanık ...'ın aracılığı ile gönderdiği, sanığın rüşvet verme istemine karşın müştekilerin bu öneriyi kabul etmiş gibi görünerek sanığı suç üstü yakalatmak için C.Savcısına müracaat ettiğinin iddia edilmesi karşısında;

Suçun niteliği ve unsurlarına etkisi bakımından, sanık ve Alex takma isimli diğer şahıs hakkında, rüşvet suçunun nedeni olan, kasten yaralama, fuhuş veya insan ticareti gibi soruşturma aşamasındaki suçlamalardan kamu davası açılıp açılmadığı, açılmışsa sonuca bağlanıp bağlanmadığının tespitiyle, buna dair dosyanın incelenip, onaylı örneğinin dosyaya alınmasından sonra bütün deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanığın sabıkasına esas ilamın, kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir onaylı örneği getirilerek değerlendirilmemesi,

Sanığın temyizi üzerine bozulan evvelki hükümde; cezaların kişiselliği ilkesinden hareketle, “sanığın cezasının ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceği yolunda mahkemeye olumlu kanaat geldiğinden” sözedilerek ertelenmesine karar verildiği halde, yargılama aşamasında olumsuz davranışları gözlemlenmeyen sanığın, CMUK'nın 326/son maddesine aykırı olarak, kazanılmış hakkına ters düşen bir gerekçe ile bozmaya uyularak kurulan hükümde bu defa cezanın ertelenmesi cihetine gidilmemesi;

Kabule göre de;

765 sayılı TCK hükümlerine göre sanığın eylemi tamamlandığı halde anılan Kanunun 61. maddesinin uygulanması, rüşvet miktarı olan 1400 TL'nin suç tarihi itibariyle ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değeri pek hafif olduğu halde, hafif kabulü ile sanık hakkında TCK'nın 219/3 maddesi uyarınca, 2/3 yerine 1/2 oranında indirim yapılması,