Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/2748 K.2012/12810

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2012 gün ve 2012/420 Esas 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı kabul edilmiş, anılan Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler gözetilmiş, hükmün ceza evinde bulunan sanık tarafından 03/12/2008 tarihli dilekçesiyle süresinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiş,

süresinde temyiz edilmesine rağmen kesinleştirilerek infaza gönderilmiş olan kararla ilgili olarak talep üzerine hükümde yer alan 53. maddenin iptaline ve uygulanmasına yer olmadığına dair verilmiş olan ek kararın yok hükmünde olduğu değerlendirilmiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir,

Ancak; Para cezası ile hükümlendirilen sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/1. madde ve fıkrasına aykırı olarak hak yoksunluğuna karar verilmesi, Hüküm fıkrasının 5. bendinde adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kanun maddesi ile taksit aralıklarının belirtilmemesi, Rüşvet teklifine konu paranın, suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaat niteliğinde olması nedeniyle TCK'nın 55/1. maddesi yerine aynı Kanunun 54/1. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 5, 7 ve 8. bentlerinin çıkartılarak,