Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/583 K.2011/3942

Zincirleme biçimde cebir ve tehdit kullanarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık ...’nın yapılan yargılanması sonunda; istismar eyleminin ruh sağlığını bozacak şekilde cebir ve tehdit kullanarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu ve atılı diğer suçtan mahkümiyetine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.06.2010 gün ve 2010/134 Esas, 2010/254 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Anayasa Mahkemesinin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı resmi gazetede yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı kararı ile iki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Yasalar ile değişik (1) numaralı bendinin anayasaya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı kararında vurgulandığı üzere,

hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan tehdit suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin ruh sağlığını bozacak şekilde cebir ve tehdit kullanarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun, 20.11.2007 tarih ve 142-240 sayılı kararında vurgulandığı üzere, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için hasarda devamlık olması ve Adli Tıp'ın bilinen uygulamalarına göre de, eylem sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay süre geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden, 06.02.2010 günü gerçekleşen olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair, ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca söz konusu süreden önce yapılan muayenelere istinaden 10.05.2010 tarihinde düzenlenen rapora dayanılarak verilen cezanın TCK.nun 103/6. maddesiyle artırıma tabi tutulması,