Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/6363 K.2011/4850

Irza geçme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nın yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ... ve ...'nın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkümiyetlerine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, ... hakkında TCK.nun 434. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine ve ...'nın eylemi reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma niteliğinde görülerek bu suçtan mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.06.2008 gün ve 2003/122 Esas, 2008/139 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Tayin olunun ceza miktarına göre, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, mağdureyle evlenmesi nedeniyle hakkındaki kamu davası 765 sayılı Türk Ceza Kanunun 434/son maddesi uyarınca düşmesine karar verilen sanık ...’nın vaki düşme kararını temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317. maddesi uyarınca sanık ... müdafiin temyiz isteminin reddine, sanıklar ... ve ... haklarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar ise;

itirazı kabil kararlardan olup, temyiz yeteneği bulunmadığından sanıklar müdafiilerin temyiz istemleri CMK.nun 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere, incelemenin sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkümiyet hükümleri ile sınırlı olarak duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... ... ile ilgili hükümde bir çelişki olmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'ya isnat olunan reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu ve suç tarihi 2001 yılından inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği, diğer sanıklar ... ve Yasin Koca'ya isnat edilen suçun 5237 sayılı Yasanın 103/2. maddesine temas ettiği anlaşıldığından öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-d ve 67/4. maddelerinde belirlenen 22 yıl 6 aylık asli ve ilaveli zamanaşımına tabi olduğu,

ancak sanıkların suç tarihlerindeki yaşları itibariyle aynı Kanunun 66/2.c.1. maddesi uyarınca da bu sürenin yarısı olan 11 yıl 3 aylık zamanaşımına tabi bulunduğu gözetildiğinde suç tarihleri 1997 yılından inceleme gününe kadar belirtilen 11 yıl 3 aylık sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,