Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/9714 K.2011/21699

Mühür bozma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 18.04.2008 gün ve 2007/77 Esas, 2008/201 Karar sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesi'nden gönderme kararı ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay CGK.nun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı kararında açıklandığı üzere; CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. madde hükümleri karşısında kararda başvurulacak kanun yolu, başvuru şekli, süresi ve merciinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi takdirde aynı Yasanın 40. maddesine göre eski hale getirme nedeni teşkil edeceği, mahkemece hükümde başvuru şekli ve temyiz süresi başlangıcının açıkça gösterilmemesi nedeniyle temyiz süresi yönünden sanık aleyhine sonuç doğuramayacağı ve sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde bulunduğu kabul edilerek işin esasına ilişkin inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mahkümiyet hükmüne dayanak alınan Mühürleme Zaptı ve Mühür Fekki Zaptı başlıklı tutanakların aslı veya onaylı örneklerinin getirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Tutanak mümzileri ile suç duyurusunda bulunulan dosyada sanık olan ...'ın tanık sıfatı ile olaya dair bilgi ve görgülerine başvurulup; sanığın mühürlenen işyerinin suç tarihinde işleteni olup olmadığının araştırıldıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nun 203/1. madde ve fıkrasında mühür bozma suçu için adli para cezasının seçenek ceza olarak düzenlenmiş olması karşısında lehe olan kanunun tespitinde 5252 sayılı Kanunun 9/3. madde ve fıkrasındaki ilke ve kriterlere uyulmamış olması,