Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/10213 K.2013/4772

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 26/07/2012 havale tarihli dilekçe ile Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında sanıkların rüşvet almak ve rüşvet vermek suçlarıyla ilgili olarak 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin ve CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Olay günü ehliyetsiz araç kullanan sanık ...’in kontrol amacı ile kendisini durduran görevli trafik polisi sanık ...’e herhangi bir yasal işlem yapmaması karşılığında 50 TL verip ...’in de bu parayı alarak işlem yapmaksızın İsmail’i serbest bırakmak suretiyle İsmail’in rüşvet vermek, ...’in ise rüşvet almak suçlarını işledikleri, bu olaydan 15 dakika sonra aynı yerde ... tarafından durdurulan sanık ...’in ise ehliyetsiz olup hakkında işlem yapılmaksızın serbest bırakılmasına karşın, bu işlemin rüşvet karşılığında yapıldığına dair sanıklar ... ve ...’in mahkümiyetine yeter delil elde edilememesine göre;

Sanık ... hakkında sanık ...'dan rüşvet almak, sanık ... hakkında sanık ...'a rüşvet vermek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde,

Sanık ...'in, sanık ...'i sürücü belgesi olmadığı halde bir menfaat temin etmeden işlem yapmaksızın serbest bırakması eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, sanık ...'in eyleminin ise bu suça iştirak niteliğinde olduğu gözetilmeden yazılı gerekçelerle beraetlerine karar verilmiş ise de; görevi kötüye kullanma suçunun Yasa maddesinde öngörülen cezasının tür ve tutarına nazaran 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu,

son olarak zamanaşımını kesen 21/11/2006 tarihli sorgu işlemi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında sanık ...'a rüşvet vermek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında kurulan hükümde sadece TCK'nın 53/1. maddesi a-b-c-d bentlerindeki hak yoksunluklarına hükmedildiği anlaşılmışsa da, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün ve 2008/5-56 Esas, 2008/156 sayılı Kararında açıklandığı üzere TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının mahkümiyetin yasal sonucu olması ve infaz aşamasında her zaman değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında sanık ...'dan rüşvet almak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

17/10/1996 tarihinde yürürlüğe giren 4199 sayılı Kanunla değişik 2918 sayılı Yasaya eklenen ek 11. madde gereğince, trafik polisi olup suç tutanağı düzenleme yetkisi bulunan sanık ... hakkında hükmolunan cezanın yarı oranında artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkümiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanunun 53/1-e madde ve fıkrasında yazılı hak yoksunluğuna karar verilmemesi,