Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/11355 K.2013/9652

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... İlçe Emniyet Amiri olarak görev yapan sanık hakkında, daha önce yapılan ihale sonucunda emniyete ait araçların dizel akaryakıt ihtiyacını karşılayan benzin istasyonundan ... plakalı şahsi aracına aldığı 60 litre euro dizel yakıt bedeli olan 154 TL'yi, 16/04/2009 tarihli yakıt fişine istinaden kuruma ödettiği iddiasıyla zimmet suçundan kamu davası açıldığı,

sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında sözkonusu yakıt fişinin sehven düzenlendiğini, istasyondaki görevliye ilçe emniyet amiri olduğunu, üzerinde para bulunmadığını, yola çıkacağını, daha sonra ödeme yapacağını işyeri sahibine iletmesini söylediğini ve oradan ayrıldığını, ancak görevlinin yanlış anlama sonucunda aslında düzenlememesi gereken yakıt fişini “İlçe Emniyet Amirliği” biçiminde tanzim ettiğini, oysa yakıtı kendi aracına aldığını, bu fişin kurumun yaptığı ödemelere esas diğer fişlerin arasına karıştığını, bir süre geçtikten sonra durumu fark edince işyeri sahibine borcunu ödediğini, zimmet suçunu işlemediğini belirttiği,

bu savunmanın soruşturma ve kovuşturma aşamalarında beyanları alınan istasyon sahibi ... ile pompa görevlisi ... tarafından doğrulandığı, kuruma ait araçlara yakıt alımında kullanılan ve dosyada örnekleri bulunan diğer akaryakıt fişlerinde teslim alan görevlilerin adı veya sicilinin yanında imzalarının bulunduğu, suça konu alışverişe ilişkin 709 no'lu fişte ise sanığın adı veya imzasının bulunmayıp kendisine ait araç plakasının yanında sadece “Emniyet Amiri” ibaresinin olduğu,

yargılama sırasında ilçe emniyet müdürlüğü görevlileri ... ve ... tarafından Mahkemeye gönderilen 10.03.2011 tarihli tutanakta, “Konuyla ilgili lojistik büro kayıtlarının incelenmesinde 709 no'lu fişin resmi araç yakıt gideri olarak hesaba alınıp alınmadığına dair belgeye rastlanmadığı,

bahse konu fiş ile ilgili o tarihte görevli olan polis memuru ... ile yapılan görüşmede, hesap işlerini yaparken bu fişin istasyon görevlisi tarafından sehven düzenlendiğini tespit ederek diğer fişlerden ayırdıklarını, ödemenin de Devletin verdiği yakıt ödeneğinden yapılmayıp sanık tarafından ödendiği” bilgilerine yer verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın özel aracına ait yakıt giderinin kurum ödeneğinden karşılanmasını sağlamak suretiyle zimmet suçunu işlediğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt elde edilemediği halde yüklenen suçtan beraeti yerine yazılı biçimde hüküm kurulması,