Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/11421 K.2013/1735

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Aşamalardaki beyanlarında sanıklardan şikayetçi olduğunu belirterek cezalandırılmalarını talep eden müşteki ...'a suçtan zarar gören sıfatı ile davaya katılmak isteyip istemediği sorularak bu hususta karar verilmemiş ise de, müştekinin temyiz dilekçesinin mahiyeti karşısında 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıkların savunmalarında görevlilere ödemede bulunurken ayrım yapmadıklarını, bazı personelin özel durumu nedeniyle müştekilerden fazla oranda ödeme yapıldığını beyan etmeleri karşısında, kendilerine fazla oranda ödeme yapıldığı tespit edilen personelin beyanlarına başvurularak bu hususlar açıklığa kavuşturulmadan ve müştekilere yapılan ödemelerin genel olarak gelen paranın personele ödenen paraya olan oranı üzerinde olması nedeniyle sanıkların kasıtlı olarak yaptıkları bir haksızlığın bulunmadığı yönündeki bilirkişi raporundaki tespitler ile ödenek eksikliği nedeniyle ödemelerin tam ve zamanında yapılamadığına ilişkin bilgi ve belgeler tartışılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

27/03/2007 tarihli ilk hükmün sanıklar tarafından süresi içinde temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 27/12/2010 gün ve 2009/6210 Esas, 2010/21999 sayılı Kararı ile, hükümlerden sonra yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 257/1-2. maddelerine göre yeniden değerlendirilmesi için bozulması üzerine, mahkemece duruşma açılıp yeni hüküm kurulurken temyiz edilen ilk kararın Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/06/2006 gün ve 2006/172-168 sayılı Kararında belirtildiği gibi geçerliliğini yitirmiş olması nedeniyle CMK'nın 34 ve 230/1. maddelerinde belirtilen hususların hükmün gerekçesinde gösterilmesi,

Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia ve savunmanın, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtların neler olduğunun, sabit görülen fiilin ve nitelendirilmesinin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden ve Anayasa'nın 141, CMK'nın 230/1-b-c ve 289/1-g maddelerine de aykırı olarak yetersiz gerekçeyle ve önceki hükme atıfta bulunur şekilde karar verilmesi,

Aşamalardaki beyanlarında sanıklardan şikayetçi olduklarını belirterek cezalandırılmalarını talep eden müştekilere, CMK'nın 238/2. maddesi gereğince suçtan zarar gören sıfatı ile davaya katılmak isteyip istemedikleri hususu sorularak bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün 2008/149-163, 13/11/2007 gün 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu bulunduğu da nazara alınmadan, sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,