KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/11541 E., 2013/11903 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Rüşvet almak ve rüşvet vermek, resmi evrakta sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık, görevi ihmal, görevi kötüye kullanma
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
...
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi:
CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sadece sanıklar ..., ..., ... haklarındaki rüşvet alma ve ... hakkındaki rüşvet verme suçlarıyla sınırlı olarak Hazinenin katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Rüşvet verme suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davasıyla ilgili olarak mahkemesince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıklar ... ve ...'e yüklenilen 765 sayılı TCK'nın 212/2.maddesinde düzenlenen rüşvet alma suçuna dair kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin aynı Kanunun 102/3. yerine 102/4. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen sanıklar ... ve ... haklarındaki rüşvet almak suçundan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ...'ya yüklenen 765 sayılı TCK'nın 212/2. maddesinde düzenlenen rüşvet alma, ... hakkında aynı Kanunun 339/1. maddesinde düzenlenen resmi evrakta sahtecilik suçlarının belirtilen yasa maddelerinde öngörülen cezalarının tür ve tutarına nazaran aynı Kanunun 102/3 ve 102/4. maddelerinde belirlenen 15 yıllık asli ve eklemeli dava zamanaşımına tabi olduğu, 1997 olan son suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından,
.../...
-2-
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/11541, K. 2013/11903, 9 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama