Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/12615 K.2013/7290

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Kamu görevlisine hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hakaret suçundan temel ceza belirlenirken dayanılan gerekçelerin TCK'nın 61. maddesine göre cezanın alt sınırdan tayinine dair gerekçeler olması, sanığa direnme suçundan verilen hapis cezasının benzer gerekçelerle para cezasına çevrilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 125. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi karşısında, hapis cezasının tercih edilmesine neden olan hukuki gerekçeler yeterli şekilde açıklanmayarak CMK'nın 230. maddesinin ihlal edilmesi ve bu suretle hükümde çelişki yaratılması,

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamaycağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,