KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/12868 E., 2014/4049 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 5 - 2011/331443
- Mahkemesi
- Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 27/04/2009
- Numarası
- 2007/109 Esas, 2009/126 Karar
- Suç
- Zimmet, görevi kötüye kullanma
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün 22/07/2011 havale tarihli dilekçe ile Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında 3628 sayılı Yasanın 18. maddesindeki ''...Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır.'' düzenlemesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin zimmet suçuyla sınırlı olarak katılma talebinin kabulüne, köy muhtarı olan sanığın,
zimmet suçundan yargılandığı davada müdahil sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, köy halkından olmak dışında bir sıfatı bulunmayan ve Köy Kanununun 33/b. maddesi uyarınca köy derneğince seçilerek köy tüzel kişiliğini de temsile yetkili kılınmayan katılan A.. K..'nun usulsüz olarak müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden, katılan A..
K.. vekilinin zimmet suçuna yönelik temyiz itirazlarının CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan Hazine vekilinin zimmet ve katılan A.. K.. vekilinin görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Zimmet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/12868, K. 2014/4049, 10 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama