Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/13494 K.2013/9489

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki icra memuru ve polis memurlarının haciz için sanığın evine gittiği, evin önünde bekleyen sanığın "buradan çöp dahi alamazsınız, buraya devlet dahi giremez, girecek olursanız bu eşyaları dışarıya çıkartıp yakarım, size vermem" diyerek başını duvara vurmaya başlaması üzerine ekip aracına alınması şeklinde gelişen olayda, direnme suçunun unsuru olan cebir ve/veya tehdidin ne şekilde gerçekleştiği hususları denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmeden ve sanığın müştekilerin eve ayakkabıyla girmek istemeleri üzerine engel olduğu savunması karşısında bunun doğruluğu araştırılıp haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Görevi yaptırmamak için direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edilmesine rağmen, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyetlerin silinme şartlarının oluştuğu gözetilerek, kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenip yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi yerine, CMK'nın 231/6. maddedeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, "sanığın kasıtlı suçtan sabıkası bulunması nazara alınarak bir daha suç işlemeyeceği kanaati oluşmadığından" şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,