Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/13604 K.2014/1834

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/02/2008 günlü 2007/9-230 Esas ve 2008/23 sayılı Kararı uyarınca tayin olunan ceza miktarı nazara alınarak sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Samsun 1. İdare Mahkemesinin 2009/504 ve 2009/506 Esas sayılı dosyalarında davacı ... İnş. Gıda ve İhtiyaç Maddeleri San. Tic. Ltd.

Şti. vekilliği görevini üstlenen sanığın vekillikten çekildiğine ilişkin 18/09/2009 havale tarihli dilekçelerinin bu şirkete 28/09/2009 tarihinde tebliğ edildiği, 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 41. maddesi gereğince bu durumun müvekkiline tebliğinden itibaren 15 gün süre ile vekalet görevinin devam etmesine rağmen anılan dosyalarda yapılması kararlaştırılan 23/09/2009 tarihli duruşmalara katılmadığı biçiminde gerçekleştiği kabul edilen eylemleri sonucunda idari yargılama usulü,

söz konusu davaların safahatı ve red kararlarının gerekçeleri dikkate alınarak TCK'nın 257/2. maddesinde objektif cezalandırma şartları olarak öngörülen kişi mağduriyeti, kamu zararı veya kişilere haksız menfaat sağlama unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde tartışılıp açıklanmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Hükmolunan hapis cezası adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Sanığın adli sicil kaydında geçen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın dava konusu suç tarihinden sonra kesinleştiği anlaşıldığı halde gereğinin takdir ve ifası için mahkemesine bildirimde bulunulmasına karar verilmesi,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-e maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince,cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,