Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/13895 K.2013/5846

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

2000/271 Esas sayılı dosyada sanık ... hakkında 1475 sayılı Yasaya muhalefet suçundan açılmış dava bulunmadığı halde verilen ortadan kaldırma ve birleşen 2002/340 Esas sayılı dosyanın iddianamesi ile atılı eylemin görevi kötüye kullanma kabulü ile aynı sanık yönünden verilen ortadan kaldırma kararlarını temyizde hukuki yararı bulunmadığından sanık müdafiinin bu kararlara yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar hakkında verilen mahkümiyet kararları ile sanık ... müdafiinin beraet verilen dosyalarda vekalet ücreti verilmesine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkındaki tutuklama kararının infazının başlangıç ve bitiş tarihlerinin mahallinde ilgili cezaevi idaresinden sorulup kesin olarak tespitinden sonra infaz aşamasında dikkate alınması ve yatırılan kefalet miktarının iadesi hususunda ek karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında 2000/271 Esas sayılı dosya ile birleştirilen 2000/304, 2000/531, 2000/283, 2000/292 Esas sayılı dosyalarda atılı suçlarla ilgili verilen beraet kararlarına karşı müdafii tarafından münhasıran vekalet ücretine yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2000/271 Esas sayılı dosya ile birleştirilen dört ayrı dosyadaki suçlamalarla ilgili olarak beraet kararı verilmişse de, diğer iki dosyadaki zimmet eylemleriyle ilgili olarak mahkümiyet kararı verilmiş olması karşısında vekalet ücretine hükmedilme olanağı bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamede bu yönde düzelterek onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında zimmet suçundan kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının mahkümiyet kararı verilen dosyalarda imza eksikliği bulunmadığı ve eylemlerin nitelikli zimmet suçunu oluşturması nedeniyle zamanaşımına uğramadığı gözetilerek yapılan incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 247/1,43,248/2 maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili görülmediğinden, sanıkların zimmetten sorumlu tutuldukları eylem sayısı ile zimmet miktarları farklı olması nedeniyle eylemleriyle orantılı temel cezalara hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden ve 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur"

şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, olayın oluş şekli ve süresi, meydana gelen zararın ağırlığı, suçu sürdürmedeki ısrarlı tutumları gözönüne alınarak temel cezaların hak ve nesafete uygun bir şekilde belirlenmesi gerekirken, takdirde hataya düşülerek sanıklar ..., ... ve ... hakkında temel cezaların alt sınırdan tayini ve eylemlerin sahte mühür ve imza kullanmak suretiyle oluşturulan ödeme belgeleriyle gerçekleştirildiği,

ayrıca ilgililerin başvurusu ve beyanları üzerine ortaya çıkarılabildiği anlaşılması karşısında nitelikli zimmet suçunun oluştuğu gözetilmeden sadece basit zimmet suçundan hükümler kurulması ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.