KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/13930 E., 2014/1374 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Rüşvet alma ve verme, nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Beraet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2012 tarihli, 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararına göre, hükümden sonra 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından, anılan Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;
Sanıklar ... hakkında rüşvet alma ve verme suçlarından kurulan beraet hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan beraet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Sanığın kurum dışındaki şantiye ve köylerde yaptığı çalışmalar sırasında yatılı kalmadığı halde gerçeğe aykırı yolluk bildiriminde bulunarak ve yüklenici firma çalışanı ...'nun Kasım-Aralık 2007 döneminde 27 gün şantiyeye gelmediği tespit edilmesine rağmen Yüklenici Personel Bilgileri formundaki gelmediği günler sütununu daksille silerek tahrifat yapmak sureti ile kamu görevlisinin zincirleme şekilde resmi belgede sahteciliği ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği Bölge Müdürlüğüne gönderdiği savunması, tanık beyanları, 31/12/2007 tarihli yüklenici personel bilgi formu, araç görevlendirme yazıları, şantiye günlük defterleri, ...
Genel Müdürlüğü müfettiş raporları ve tüm dosya kapsamına göre sabit olduğu halde dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ile yanılgılı hukuki değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraet kararları verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/13930, K. 2014/1374, 13 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama