KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2012/14276 E., 2014/1997 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2014
- Tebliğname No
- 5 - 2012/121615
- Mahkemesi
- Hassa Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 09/02/2012
- Numarası
- 2010/52 Esas, 2012/15 Karar
- Suç
- Görevi kötüye kullanma
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1994 yılında 775 sayılı Gecekondu Kanunu ile uygulama yönetmeliğine göre sanık İ.. Ç..'a arsa tahsis edilerek tescil edildiği halde, hak sahibi vatandaşlara tahsis edilmesine karar verilen dava konusu taşınmazın yine kendisi adına tahsis ve tescili için başvuruda bulunduğu, başka bir başvurunun da olmaması nedeniyle Belediye Başkanı olan S.. K.., Belediye Encümen üyeleri M.. M.., Z.. S.. ile Mali Hizmetler müdür vekili olan E..
T.. tarafından 09/04/2008 tarihli Encümen kararı ile arsanın bu kişiye satışına ve tapuda devrine karar verildiği, bu karara istinaden satış gerçekleştirilerek sanık İ..
Ç..'a haksız çıkar sağlandığı, bu suretle İdris dışındaki sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurlarının oluştuğu, İdris'in ise Belediyede yazı işleri müdürü olarak görev yaptığı, bu sıfatı itibari ile encümen üyesi olduğu ancak satışın kendisine yapıldığına ilişkin encümen kararına alt kısmındaki notta belirtildiği üzere 5393 sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince katılmadığı, bu fiilin göreviyle ilgili olmadığı,
özel faillik niteliği taşıyan ve diğer kamu görevlilerinin işlediği özgü suçtan TCK'nın 40/2. maddesi kapsamında azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabileceği, soruşturma sırasında söz konusu taşınmazın İdris tarafından bağış yoluyla Belediyeye iade edilmesinin tamamlanmış suçun oluşumuna bu aşamada engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, "zararın giderildiği, kamu zararının oluşmadığı, kişilere haksız kazanç sağlama ve kişileri mağdur etmenin söz konusu olmadığı" şeklinde dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle, yanılgılı hukuki değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraet kararları verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/14276, K. 2014/1997, 24 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama