Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/14442 K.2014/1327

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 09/10/2012 havale tarihli dilekçe ile Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sadece zimmet suçuna yönelik olarak Hazinenin katılma talebinin kabulüne, sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle,

incelemenin zimmet suçundan verilen beraet ve mahkumiyet hükümleri yönünden Hazine vekilinin, sahtecilik suçundan ise sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak ve duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., hakkında zimmet suçundan verilen beraet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle atılı suçtan verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde... İlçe Özel İdare müdür vekili olarak görev yapan sanığın sahte belgeler düzenleyerek hak sahibi olmayan kişiler adına ödemeler yapılmış gibi göstermek suretiyle kuruma ait toplam 11.099 TL'yi mal edinmesi şeklindeki eyleminin bazı fiillerinin üçüncü kişilerin beyanına müracaatla tespit edilebilmesi ve imza incelemesine ilişkin rapor aldırılmasıyla sübuta ermesi karşısında zincirleme nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı gözetilmeden sadece basit zimmet suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

765 sayılı TCK uygulamasında, sahteciliğin nitelikli zimmet suçunun unsuru olduğu, 5237 sayılı TCK uygulamasında ise, aynı Kanunun 212. maddesinin "Sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur." şeklindeki hükmü uyarınca, sahte belge düzenlemek suretiyle zimmet suçunun işlenmesi halinde, iki ayrı suçun oluşacağı gözetilerek sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 202/2, 80, 219/son, 33, 5237 sayılı TCK'nın ise 247/1-2, 43/1, 53/1-5, 204/2, 43/1,

53/1-5. maddeleri uygulanarak 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca ortaya çıkan sonuçları birbiriyle bütün olarak karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi yerine yazılı şekilde karma uygulama yapılarak hükümler kurulması,

Zimmet suçundan hüküm kurulurken hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak TCK'nın 53/2-3. maddelerinde öngörülen sürelerle 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının uygulanmasına hükmolunması gerekirken, b, c, d ve e fıkralarında belirtilen hak yoksunluklarına yer verilmemesi,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda, 5237 sayılı TCK'nın 55/2. maddesi uyarınca zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin karşılığının müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Zimmet suçunu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında 53/5. maddesinin uygulanması sırasında bu bentteki tüm hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi yerine sadece memuriyet görevinden yasaklanması şeklinde sınırlı uygulama yapılması,

Sanık hakkında sahtecilik suçundan hüküm kurulurken 765 sayılı TCK'nın 31. maddesinin uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,