Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/15063 K.2014/2043

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün 2012/420 E. 2012/1771 K. sayılı kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından aynı Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler ve teşebbüs nedeniyle yapılan indirim oranına göre lehe bir durum bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53/1, 2, 3. maddeleri uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Rüşvet teklifine konu paranın suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaat niteliğinde olmasına göre TCK'nın 55/1. maddesi yerine aynı Kanunun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının müsadereyle ilgili kısmında yer alan "TCK'nın 54" ibaresinin "TCK'nın 55/1" olarak değiştirilmesi ve hüküm fıkrasına "Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanığın, TCK'nın 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya ve 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık