Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/15731 K.2013/335

Mühür bozma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 29/05/2009 gün ve 2008/703 Esas, 2009/507 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 09/10/2012 gün ve 2012/399 Esas, 2012/10039 Karar sayılı ilamı ile bozma yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/12/2012 tarih ve 4-2009/279911 sayılı yazısı ile itiraz isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/04/2008 tarih, 2008/5-41 Esas, 2008/89 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere;"Yargıç her somut olayda, sanığın eylemdeki etkinliğini, meydana gelen zarar ile yargılama sürecindeki tutumunu ve sair halleri gözetip 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesince şahsileştirme yöntemiyle hükmünü kurmakta özgürdür, yeter ki, gerek lehe yasanın belirlenmesinde, gerekse temel cezanın tayin edilmesinde ve indirim maddelerinin uygulanmasında bir çelişki ve zaafiyet yaratılmamış olsun."

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; yerel mahkemece 5237 sayılı TCK'nın 203. maddesinin ilk haline göre aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesi sonrasında, kararın temyizi halinde uygulamanın denetlenmesi gerektiğinden, yerel mahkemenin bu konudaki değerlendirme yetkisini kısıtlayacak şekilde Dairemizce esasa ilişkin düzeltme kararı verilmesi olanaksız bulunmakla,