Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/16111 K.2014/3410

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasanın 141/3, CMK'nın 34/1 ve 230/1. maddeleri gereğince hakimlerin ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılmasının zorunlu olduğu, CMK'nın 230. maddesine göre de gerekçede delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, ulaşılan kanaat, suç oluşturduğu sabit görülen fiil ve bunun nitelendirilmesi gibi hususların bulunması gerektiği;

sanığın birbiri ile uyumlu aşamalardaki savunmalarında, mağdur ile aralarındaki borç ilişkisinin araç alım satım sözleşmesine dayandığını ifade ettiği, buna dayanak teşkil eden ve müdafii tarafından dosya arasına sunulan, mağdur tarafından da doğrulanan 16/09/2006 tarihli araç alım-satım sözleşmesi içeriğinden; mağdurun yetkili temsilcisi olduğu şirkete ait 11 adet aracın 263.250 Euro karşılığında sanığa satıldığı, alıcı tarafından sözleşme tarihine kadar 189.000 Euro ödemede bulunulduğu, teminat olarak satıcı tarafından 250.000 TL bedelli bir adet bono ile 97.650 TL bedelli 6 adet çekin alıcı tarafa verildiği,

alıcının 02/10/2006 tarihine kadar araçların devrini yapmayı taahhüt ettiği, bu tarihe kadar devir yapılmaması ve alıcı tarafından ödenen paranın iade edilmemesi halinde alıcının teminat olarak aldığı senet ve çekleri icraya koyabileceğinin kayıt altına alındığı, vergi denetleme raporunda sanık ve yakınları tarafından icraya konulduğu tespitine yer verilen senet ve çeklerin de meblağ olarak sözleşme içeriğinde geçenler ile uyumlu olduğu nazara alınarak,

taraflar arasındaki ilişkinin hukuki ihtilaf niteliğinde olup olmadığı karar yerinde tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,