Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/2131 K.2012/1866

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığa yüklenilen zimmet suçunun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

DSİ'den köy sınırları içerisindeki bir kısım tarlaların sahiplerine iadesi için gerekli masrafları karşılamak üzere tarla avansı adı altında topladığı 8.812.500.000 TL'nin köye ait hesaplara intikal ettirmeyen Kadıköy Köyü muhtarı olan sanığa atılı zimmet suçunun görevi nedeniyle tevdii olunan veya muhafaza denetimi ve sorumluluğu altında bulunan para, mal ve sair kıymetleri kendisi veya başkası yararına mal edinmesi ile oluştuğu ve olayında bu şekilde gerçekleştiğinin kabulünün gerektiği gözetildiğinden.

Kadıköy Köy muhtarı olan sanığın, DSİ'den köy sınırları içerisindeki bir kısım tarlaların sahiplerine iadesi için gerekli masrafları karşılamak üzere tarla avansı adı altında topladığı 8.812.500.000 TL'nin akıbetinin belirlenemediği ve sanığın üzerinde kaldığı iddia edilmesine karşın, sanık müdafii tarafından verilen 04/09/2005 tarihli savunma dilekçesinde toplanan paraları köyün ihtiyaçları için harcadığını savunup bunlarla ilgili olarak fatura ve makbuzları ibraz etmesi ve ceza yargılamasının amacının maddi gerçeğin ortaya çıkartılması olduğu nazara alındığından;

öncelikle köy ihtiyar heyeti üyeleri ile harcamalara dair gösterilecek diğer kişilerin tanık sıfatıyla dinlenerek, savunmada ileri sürülen harcamalara konu malzemelerin alınıp alınmadığı ve söz konusu harcamaların gerçekte yapılıp yapılmadığının belirlenip, gerekirse mahallinde keşif icra edilerek alınan malzemelerin kullanıldığı yerlerin maliyet hesabının çıkartılmasından sonra dava dosyasının emekli Sayıştay uzman denetçilerinden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi

heyetine tevdii edilerek; savunma ve iddialar da irdelenmek suretiyle, suç tarihi itibarıyla köy tüzel kişiliğinin tüm gelir ve giderlerinin tespit edilip, suça konu paraların sanığın şikayet edildiği tarihten önce ilgili hesaba yatırılıp yatırılmadığı, yatırılmış ise hangi tarihlerde ne miktarda yatırıldığı, söz konusu paraların toplandığı tarihler ile ilgili hesaba yatırıldığı tarihler arasında sağlayacağı nema miktarı da hesaplattırılıp sanığın zimmetinde kalan herhangi bir miktarın olup olmadığı, var ise bunun neden kaynaklandığı hususlarında rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de;

Sanığın eyleminin kullanma zimmeti niteliğinde kabul edildiği gözetildiğinde; suça konu paraların tahsil edildiği tarihler ile iade edilerek yatırıldığı tarih arasında sağlayacağı nema miktarı hesaplattırılarak bulunacak tutarın "zimmet miktarı olarak belirlenmesi" ve bu nema miktarının 5237 sayılı TCK'nın 249.

(765 sayılı TCK'nın 219/3.) maddesi kapsamında kalıp kalmadığı ile bulunan nema miktarının sanık tarafından ödenip edenmediğinin saptanmasından sonra sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 248.

(765 sayılı TCK'nın 202/3.) maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının da gözetilerek lehe yasa karşılaştırılmasının, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenerek, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda göstermek suretiyle yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,