Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/294 K.2013/925

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/09/2012 tarih ve 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararına göre, hükümlerden sonra 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin; sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından, anılan Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;

C.Savcısının sanıklar ve müdafiilerin huzurda bulunduğu 11/11/2009 günlü celsede, 5237 sayılı TCK'nın 252/1, 43/1, 53/1. maddeleri ile 765 sayılı TCK'nın 212/1-son, 80, 219/3-4, 33. maddelerinin sanıklar hakkında ayrı ayrı tatbik edilerek lehlerine olduğu tespit edilen ceza maddeleri uyarınca cezalandırılmalarını talep ettiği, sanıklar ile müdafiilerinin de buna karşı savunmalarını yaptıkları anlaşılmakla tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'in taksirli suçtan aldığı cezadan söz edilmesi isabetsiz ise de ayrıca kişilik özellikleri ve suç işleme eğilimi gözetilerek CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasında yasaya aykırılık görülmemiş, sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 212/2-son maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesi ve haklarında 2918 sayılı Kanunun ek 11. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, ayrıca menfaat karşılığında 02/01/2000 gün 32 sayılı maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağı ile alkol ölçüm raporları düzenlemeleri eylemleri tek rüşvet fiilini oluşturduğu halde haklarında 765 sayılı TCK'nın 80. maddesi uygulanması kazanılmış hakları saklı tutularak belirlenen sonuç cezaya etkili görülmediğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.