Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/3614 K.2013/1419

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın bilgisayarın bulunduğu odaya köpek koymak suretiyle memurun girmesini engellediği, sonra köpeği çıkardığı, fakat kasten bilgisayarı yere atarak kırdığı şeklinde geliştiği kabul edilen eylemde, görevliye yönelik tehdit ve cebir bulunmadığı, görevlinin tüm aşamalarda odada köpek bulunduğunu görünce giremediğini, fakat isteği üzerine sanığın köpeği çıkarıp başka odaya götürdüğünü beyan ettiği, bu nedenle köpeğin tehdit şeklinde yorumlanamayacağı, kendi malını kırması eyleminde ise görevliye yönelmiş bir tehdit ve cebrin söz konusu olmadığı anlaşılmakla; suçun kanuni tanımındaki unsurların oluşmadığı gözetilmeden oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle yazılı şekilde mahkümiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden denetim süresinin alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün 2008/149-163, 13/11/2007 gün, 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6 maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesi zorunlu bulunduğundan, "takdiren" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,